تمام لذت عمرم همین است
که مولایم امیر المومنین است
روز عاشقانه و عارفانه ولادت حضرت علی علیه السلام و روز پدر رو به همه پدر های گرامی پیشاپیش تبریک عرض می نمایم.
همیشه زنده و پاینده باشید پدر عزیزم
آه زان روزی که یک گل پشت در ماند | ذکـــر یارب یاربش هم روی لب ماند |
عاقبت مــزد نبی را دســته کــــردند | دسـتهها آتش زده در پشت در ماند |
آتش کینه چنان بـــرخاســـت از جای | که بیرحمـانه یاسی پشت در ماند |
نمیدانـــم که آن خیبـــــر شکن دید | که بـر خیــر کثیـــر این جای در ماند |
آه از آن شهـــــر و از آن مــــردمانش | كه ننگ این جفا هــــم تا ابـــد ماند |
ایستاده بود پشت همین در، تکیه داده به همین دیوار و در را روی پیامبری باز کرده بود که هر صبح، پیش از مسجد میآمد که بگوید: «پدرت به فدایت دخترم».
ایستاده بود پشت همین در، تکیه داده به همین دیوار و در را روی پیامبری باز کرده بود که هر غروب میآمد بگوید: «شادی دلم»، «پاره تنم».
ایستاده بود پشت همین در، تکیه داده به همین دیوار و در را روی پیامبری باز کرده بود که پی «کسای یمانی» میگشت تا در آن آرامش یابد.
ایستاده بود پشت همین در، تکیه داده به همین دیوار و در را روی پسرش حسن (ع) باز کرده بود «جدت زیر کساست، برو نزدیک».
ایستاده بود پشت همین در، تکیه داده به همین دیوار و به حسین (ع) و خسته از راه آمده، گفته بود «نور چشمم»، «میوه دلم»، «جد و برادرت زیر کسایند».
ایستاده بود پشت همین در، تکیه داده به همین دیوار و در را روی علی (ع) باز کرده بود. همان علی(ع) که بیتاب میگفت: «بوی برادرم محمد (ص) میآید».
ایستاده بود پشت همین در، تکیه داده به همین دیوار، یعنی آیا در را روی جبرئیل، خودش باز کرده بود؟
ایستاده بود پشت همین در، تکیه داده بود به همین دیوار و همان گلیم زیر پایش را بخشیده بود.
ایستاده بود پشت همین در، تکیه داده بود به همین دیوار و گردنبند یادگاری را کف دستهایش دراز کرده بود به سمت فقیری که از این همه سخاوت گریه میکرد.
ایستاده بود پشت همین در، تکیه داده بود به همین دیوار و پارچهای کشیده بود روی سرش، چون حتی چادرش را بخشیده بود.
ایستاده بود پشت همین در، تکیه داده به همین دیوار و قرص نان را گرفته بود بیرون، تا دستهای مسکینی آن را بگیرد، بعد از گرسنگی روزه بیسحری چشمهایش سیاهی رفته بود.
ایستاده بود پشت همین در، تکیه داده به همین دیوار و قرص نان شب بعد را به دستهای یتیمی سپرده بود، و باز به اسیری.
ایستاده بود پشت همین در، تکیه داده به همین دیوار و در را روی چشمهای خیس علی باز کرده بود، روی مردی که جانش و برادرش پیامبر(ص) را از دست داده بود.
ایستاده بود پشت همین در، تکیه داده به همین دیوار و شنیده بود همسایهها بلند، طوری که بشنود، میگویند: علی؛ او را ببر جایی دور از شهر، گریههایش نمیگذارد شب بخوابیم.
ایستاده بود پشت همین در، تکیه داده به همین دیوار و به بلال که ساکت و محزون، آن پشت ایستاده بود، گفت «دوباره اذان بگو، من دلتنگم».
ایستاده بود پشت همین در، تکیه داده به همین دیوار و در را روی علی باز کرده بود که میآمد تا برای سالهای طولانی خانهنشین باشد.
ایستاده بود پشت همین در، تکیه داده بود به همین دیوار و پارچهای کشیده بود روی سرش، چون حتی چادرش را بخشیده بود.
ایستاده بود پشت همین در، تکیه داده به همین دیوار و قرص نان را گرفته بود بیرون، تا دستهای مسکینی آن را بگیرد، بعد از گرسنگی روزه بیسحری چشمهایش سیاهی رفته بود.
ایستاده بود پشت همین در، تکیه داده به همین دیوار و قرص نان شب بعد را به دستهای یتیمی سپرده بود، و باز به اسیری.
ایستاده بود پشت همین در، تکیه داده به همین دیوار و در را روی چشمهای خیس علی باز کرده بود، روی مردی که جانش و برادرش پیامبر(ص) را از دست داده بود.
ایستاده بود پشت همین در، تکیه داده به همین دیوار و شنیده بود همسایهها بلند، طوری که بشنود، میگویند: علی؛ او را ببر جایی دور از شهر، گریههایش نمیگذارد شب بخوابیم.
ایستاده بود پشت همین در، تکیه داده به همین دیوار و به بلال که ساکت و محزون، آن پشت ایستاده بود، گفت «دوباره اذان بگو، من دلتنگم».
ایستاده بود پشت همین در، تکیه داده به همین دیوار و در را روی علی باز کرده بود که میآمد تا برای سالهای طولانی خانهنشین باشد.
ایستاده بود پشت همین در، تکیه داده به همین دیوار و گفته بود «نمیگذارم ببریدش».
ایستاده بود درست پشت همین در، تکیه داده بود درست بر همین دیوار که...
شهادت بزرگ بانوی دو عالم حضرت فاطمه زهرا سلام علیها و ایام پرفیض فاطمیه، بر همه شما تسلیت و تعزیت باد
به جام سیلک برگزار می شود٬ که این مسابقات باعث همبستگی بیشتر همشهریان کاشانی و
آران وبیدگلی می شود و در عین حال یک بازگشتی ست به روزهای توپ لاکی دولایه تو کوچه
پس کوچه های شهرستان.
این مسابقات باشرکت دوازده تیم چهار نفره از هفته ی گذشته آغاز شده است.
ز آسمان دل من خورشید و مه برآمد
شب میلاد احمد(ص) با پور حیدر آمد
همه شادی نمایید که میلاد نبی شد
جلوه ی نور صادق ز بعدش منجلی شد
فرارسیدن میلاد مسعود نبی مکرم و حضرت رسول اکرم (ص) ، روز اخلاق و مهرورزی و نیز میلاد خجسته ی حضرت امام جعفر صادق (ع) موسس مذهب جعفری را محضر شما و همه ی عاشقان و محبان و شیفتگان آن حضرت گرانقدر و امام ارزشمند تبریک و تهنیت عرض می نماید.
سلام ، به همه دوستان
با توجه به آمدن فصل امتحانات برآن شدم که چندتا نکته رو که تو یه روزنامه خوندم و به نظرم جالب اومد رو براتون بذارم تا استفاده کنید تا آخر امتحانات چهره ها همه بشــــــاش باشه و مشروطی و افتاده نداشته باشیم...بسیاری از دانشجویان از همان دوران ابتدایی به دنبال شیوه صحیح یادگیری و درس خواندن بودهاند. از شیوههایی مانند حفظ کردن گرفته تا حبس کردن خود در یک اتاق ولی در اینجا شیوههای موثری برای مطالعه آورده شده است...
اخیرا روزنامه نیویورک تایمز در گزارشی اعلام کرده بسیاری از این عادتهای مطالعه هیچگونه توجیه علمی ندارند حتی برخی از این شیوهها تاثیری برخلاف شواهد و تصورات موجود دارند....
در ادامه برخی از شیوههای موثر مطالعه و یادگیری را مرور میکنیم:
....
دانشجو یعنی نیروی نخبه و ستون های پیشرفت و تعالی یک کشور و این وظیفه ای است که بر دوش یک دانشجو است در حالی که آنچه او را در مسیر رشد و وظیفه شناسی و نهایت بالندگی و مفید بودن برای کشورش کمک می کند و سیر می دهد ریل هایی است که زندگی او در آن ها جریان پیدا می کند که آن ریل ها همان چیزی است که امروز به نام "سبک زندگی" در ابعاد و اقشار مختلف بررسی می شود.
موقعیت سنی یک دانشجو موقعیتی است که خدای متعال آن انرژی و قوت روحی و جسمی را به او داده که شیب تند رشد شخصیتی و موقعیت اجتماعی خویش را طی کند و بی شک این محدوده سنی در عاقبت افراد تعیین کننده است.
تمام سخن همینجاست که دقیقا این انرژی بالا و شور و اوج، گوهری است که به راحتی میتوان آن را در بازار لذت ها و نفسانیات خرج کرد و سرمایه عمر خویش را برای استفاده نقدهای زود گذر از دست داد و در اینجا باید گفت که مخدر های گوناگونی برای باز داشتن این دانشجو از طی آن مسیری که سعادت انتظار او را می کشد وجود دارد و اکثرا در جو غلبه و مد به سیر او در این مسیر تزریق می شوند و او را کند یا خدای نکرده متوقف می کنند.
بسیاری از دانشجویان سخن از برنامه ریزی علمی دقیق را شنیده اند برای آنکه فکر آنها در یک مسیر منظم از رشد کافی بهرمند شود اما غافل که بسیاری از اوقات این دل است که عنان انسان را به دست دارد و هر آنجا که می خواهد می برد.
اینجاست که عنصر معنویت و برنامه ریزی برای رشد قوای روحی و شخصیتی جلوه می نماید که مطمئنا این زیر بنای انگیزه ما برای یک علم آموزی مفید و ثمر بخش خواهد بود.
نزدیک شدن به سلوک ها و آداب دینی می تواند بستر سالمی را برای رشد مورد نظر یک دانشجو رقم بزند آنجا که آرامش فکری و روحی تنها با ارتباط انسان با مبدا هستی تامین می شود و طمانینه لازم برای فراگیری علوم با پی ریزی و فنداسیون معنویت در دل ماست که ایجاد می شود که این مفاهیم فراوان در احادیث و متون دینی ما وارد شده است.
پس آنچه مهم است و انگیزه ما را برای طی مسیر رشد تضمین می کند یک برنامه ریزی معنوی و روحی موثر و دقیق است که می تواند به پرثمر شدن و بازدهی بیشتر و بالاتر ساعات و روزها و هفته های زندگی دانشجویی ما کمک کند.
و از آن طرف اگر دقت کنید جدا شدن از دین و سبک دینی بزهکاری ها و کج رفتاری های مختلفی را جلوی پای ما می گذارد که پیوسته ما را از مثبت بودن در چشم خود و دیگران دور مینماید.
در پایان اینگونه می شود گفت که یک دانشجوی ایرانی منزلت رزمنده ای را دارد که پشت سنگرهای دفاع از دین و میهن خویش است و او مطمئنا علاوه بر آموزش های مختلف نیاز به یک روحیه بالا و اعتقاد به مسیر خود دارد که آن را در سجاده نماز و نیایش های عارفانه بدست می آورد تا بتواند قدم های خویش را محکم و درست بردارد و چون یک شهید در پاسداری از خاک و آرمان خود و فتح افق های پیش رو موفق و افتخار آفرین باشد ؛ان شاالله.
«ما به شهر دیگری رفته بودیم که در راه برگشت لاستیک خودرومان پنچر شد و از آنجایی که زاپاس نداشتیم تا مدت زمان طولانی نتوانستیم کسی را گیر بیاوریم و از او کمک بگیریم، به همین دلیل دوشنبه دیر وقت به خانه رسیدیم.»
استاد فکری کرد و پذیرفت که آنها روز بعد امتحان بدهند.
چهار دانشجو روز بعد به دانشگاه رفتند و استاد آنها را به چهار اتاق جداگانه فرستاد و به هر یک ورقه امتحانی را داد و از آنها خواست که شروع کنند....
آنها به اولین مسأله نگاه کردند که 2 نمره داشت. سوال خیلی آسان بود و به راحتی به آن پاسخ دادند.
سپس ورقه را برگرداندند تا به سوالی که 18 نمره داشت پاسخ بدهند.
سوال این بود: کدام لاستیک پنچر شده بود؟!
باز این چه شورش است که در خلق ماتم است
باز این چه نوحه و چه عزا و ماتم است...
فرارسیدن ماه محرم ، ماه عزای سرور و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام را اولا خدمت امام عصر( عج )وبعد بر همه شیعیان جهان اسلام ، مخصوصا دانشجویان و همشهریان عزیز کاشانی، تسلیت و تعزیت عرض می نمایم.
طبق روال سالهای گذشته ، دانشجویان کاشانی دانشگاه صنعتی اصفهان به جهت عرض ارادت و اخلاص به محضرمبارک حضرت اباعبدالله ، اقدام به برگزاری مراسم عزاردای در دانشگاه می نمایند ... لذا
""از کلیه دانشجویان، اساتید و عزیزانی که در دانشگاه شرف حضور دارند دعوت می گردد تا در این مراسم شرکت کنند...""
تاریخ برگزاری: شنبه ۲۷/۸/۱۳۹۱، مقارن با شب سوم ماه محرم الحرام
ساعت حرکت: ۱۷:۳۰ بعد از نماز مغرب و عشا
حرکت دسته عزاداری: از مقابل خوابگاه ۲ پسران
مکان: مسجد حضرت فاطمه الزهرا(س) دانشگاه صنعتی اصفهان
در ضمن در پایان مراسم، شام را میهمان سفره پر برکت حضرت اباعبدالله الحسین (ع) خواهیم بود.
هیئت دلسوختگان حضرت زهرا (س) دانشجویان کاشانی
التماس دعاء خیر
و باز محرم در راه است …
با نام و یاد خدا
جلسه معارفه اعضای جدید شورا و پایان کار تعدادی از اعضای شورای سیزدهم در روز دوشنبه هشتم
آبان ماه برگزار شد.در این جلسه ضمن ارائه گزارشی کوتاه از فعالیتهای انجام گرفته در شورای سیزدهم توسط دبیر آن به اعضای جدید، در مورد برنامه های پیش رو از جمله مراسم عزاداری حضرت امام حسین (ع) بحث و تبادل نظر شد. در بخشی از این جلسه نیز از صحبتهای آقای سعید حسنی به عنوان یکی از اعضای با سابقه دوره های قبل استفاده شد. عزیزانی که فعالیت آنها در شورا به پایان رسیده اما امیدواریم همچنان در کنار شورا تجارب خود را به اعضا منتقل کنند عبارتند از:
آقای مهدی صباغیان
خانمها: پایدار، هاشمی و کمایی
اعضای شورای جدید نیز عبارتند از:
آقایان: محمد عارضی- مجید وزیرپور- مجتبی عراقی- سعید اکبرزاده- امید حق پرست - محمد رضا بیدگلی
خانمها: رزاق زاده-سلطانی- محمد نظری- رضوانی- شیروانی
ضمن تشکر از اعضای شورای قبل برای ایشان ارزوی موفقیت داریم.
اینجا وبلاگ دانشجویان کاشانی دانشگاه صنعتی اصفهان است. مهم ترین هدف وبلاگ اطلاع رسانی در مورد امور شورای فرهنگیمونه. انتظارمون اینه که بچه هایی که اینجا سر می زنن در مورد هر پست نظر بدن. می خوایم که همه باشن.